2007 วิมเบิลดัน 3
หน้าแตกเพราะ “ปรับเวลา”

ก่อนที่ผมจะเดินทางมาแข่งขันในรายการ “วิมเบิลดัน” นั้น ผมต้องเดินทางไปแข่งที่ ประเทศเนเธอร์แลนด์ มาก่อน ซึ่งก็เป็นโปรแกรมที่ผมเปลี่ยนแปลงกระทันหัน จากตอนแรกที่ตั้งใจว่าจะลงแข่งที่อังกฤษ แต่ปรากฏว่ามีนักเทนนิสคิดเหมือนผมหลายคน ทำให้บรรดามือดี ๆ ต่างเฮโลกันมาลงแข่งที่นี่ ผมเลยตัดสินใจย้ายเมืองหนีไปซะดีกว่า อีกอย่าง ผมได้เล่นเมนดรอว์ในรายการที่นี่ด้วย จึงตัดสินใจที่จะนั่งเครื่องบินจากลอนดอนไปเนเธอร์แลนด์ ประมาณ 2 ชั่วโมง

หลายคนเคยถามย้ำกับผมว่า “อะไรนะ บินข้ามประเทศ แค่ 2 ชั่วโมงเองเหรอ” แน่นอนครับ เพราะในยุโรปนั้น มีประเทศมากมายเหลือเกิน แต่ละประเทศก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากมาย จึงทำให้เวลาเดินทางไปไหนมาไหนในยุโรปแล้วดูใกล้ไปหมด ลองไปเดินทางในอเมริกาสิครับ ประเทศเดียวนะครับ แค่จากฝั่งตะวันตก มายังฝั่งตะวันออก นี่ก็ต้องบินกันราว ๆ 5 ชั่วโมงได้

ส่วนการเดินทางที่ยาวนานที่สุด ที่ผมเคยเจอก็คือ บินจากเมืองไทย ไปแข่งขันที่ประเทศบราซิลครับ ตอนนั้นผมต้องไปแข่งชื่อเมือง campos do jordao ซึ่งผมต้องบินจากกรุงเทพฯไปแวะต่อเครื่องที่ญี่ปุ่นโดยใช้เวลาบิน 6 ชั่วโมง แล้วจากญี่ปุ่นบินต่อไปยังลอสแองแจลลิส ใช้เวลาอยู่บนเครื่องบินอีก11 ชั่วโมง หลังจากนั้นก็ต้องต่อเครื่องไปลงที่เมืองเซาเปาโลอีก 12 ชั่วโมง พอถึงเซาเปาโลเสร็จปุ๊ป ก็ต้องนั่งรถต่อไปที่เมือง campos do jordao อีก 2 ชั่วโมง รวมเวลาในการเดินทางทั้งหมดก็ 31 ชั่วโมงเต็ม ๆ เลยครับ เรียกได้ว่านั่งกันแบบปวดก้นกันไปเลย

เวลา 31 ชั่วโมงที่บอกไปนี่ยังไม่รวมถึงที่ต้องไปนั่งรอเวลาต่อเครื่องอีกนะครับ นับเฉพาะเวลาในการเดินทางล้วน ๆ เห็นไหมละครับว่า กว่าที่พวกผมจะได้ไปแข่งในรายการหนึ่ง ๆ แต่ละที มันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลย

ส่วนปัญหาอีกอย่างของผมก็คือ เรื่อง “เวลา” ซึ่งเวลาของแต่ละประเทศ ก็ไม่เท่ากัน ถ้าแข่งในเอเชียก็ยังพอทน เพราะว่าห่างจากที่บ้านเราอย่างมากก็ไม่เกิน 3 ชั่วโมง พอมาแข่งที่ยุโรปก็เริ่มที่จะต้องปรับกันนิดหน่อย เพราะว่าต้องเปลี่ยนเวลาหลับเวลานอนจากบ้านเรา 5-6 ชั่วโมง

แต่พอมาแข่งที่อเมริกานี่สิครับ เปลี่ยนกับแบบกลางวันเป็นกลางคินกลางคืนเป็นกลางวันไปเลย อันนี้ต้องใช้เวลาครับสำหรับผม แต่ก็เป็นคราว ๆ ไป บางทีก็ปรับได้เร็วมาก ๆ แค่วันสองวัน ก็ปรับได้แล้ว แต่บางทีที่แย่ ๆ นี่สิครับ ต้องใช้เวลาเป็นอาทิตย์เลย แล้วแบบบางทีไปถึงก่อนแค่ 2 วันแล้วยังปรับเวลาไม่ได้นะครับ ตอนลงไปตอนแรกนี่ตีดีเลยทีเดียว แต่พอตีไปตีไปยิ่งตียิ่งอยากนอน ยิ่งตีตาก็เริ่มหนักขึ้นเรื่อย ๆ

ผมเคยเป็นแบบนี้ 4-5 ครั้งได้ แล้วก็จะชนะเซตแรกแบบง่าย ๆ แต่ก็จะมาแพ้ในเซตที่ 2 และ3 ตามลำดับความง่วง และมีอยู่คราวหนึ่งครับ คือที่บ้านเรานี่จะไม่มีเปลี่ยนเวลา แต่ที่อเมริกากับที่ยุโรปเขามีเปลี่ยนเวลา เลื่อนให้เร็วขึ้นหรือช้าลง 1 ชั่วโมง ตามฤดูกาลนะครับ คือหน้าร้อน กับหน้าหนาว โดยปกติแล้วผมก็ชินแบบไทย ๆ คือไม่ต้องมาเปลี่ยนเวลากัน แต่ที่อเมริกาที่ผมไปแข่งนี่สิครับ มีอยู่ครั้งหนึ่งคือผมจะต้องแข่งคู่แรกตอน 10 โมง แล้วเขาก็บอกล่วงหน้าก่อนหนึ่งวันว่า เวลาจะเปลี่ยนนะ ยังไงอย่าลืมปรับเวลาด้วยล่ะ ผมก็ลืมปรับเวลาไงครับ แล้วนัดเพื่อนเอาไว้เพื่อที่จะตีวอร์มกันก่อนแข่งตอน 9 โมงเช้า

พอตอนเช้าผมมาที่สนามตอนก่อน 9 โมงซัก 10 นาทีมาวิ่งวอร์มยืดกล้ามเนื้อ เพื่อพอเวลา 9 โมงจะได้ลงตีกันเลย แต่พอ 9 โมงปุ๊ป เพื่อนที่ผมนัดซ้อมเอาไว้ก็ยังไม่มา ในใจผมก็คิดว่า เออ..คงมาสายซัก 5 นาที 10 นาทีก็ไม่เป็นไร แต่พอเวลาผ่านไป 20 นาทีแล้วเพื่อนผมก็ยังไม่มา ผมก็กระวนกระวายแล้วสิครับว่า ทำไมมันยังไม่มาอีกนะ ไม่รู้เวลาเลยไอ้นี่ แล้วนี่จะวอร์มตีกันทันมั้ยเนี่ย

พอเวลาผ่านไป 40 นาทีไอ้ตัวแสบพึ่งจะโผล่มา ผมก็ใส่เลยครับเพราะตอนนั้นโมโหมาก ต้องมารอมันมาสายตั้ง 40 นาที มันก็ทำท่างง ๆ นะครับว่า อะไรเนี่…อยู่ดีดีมาด่ามัน ว่ามันมาสาย มันเลยด่าผมกลับเลยว่าผม “เซ่อ” เพราะว่าเวลาเขาปรับเลื่อนให้ช้าลงมาชั่วโมงหนึ่ง

ผมเลยเพิ่งนึกได้ว่า เออจริงสินะเขาปรับเวลาให้มันช้าลงนี่หว่า ก็เลยหน้าแตกเลยครับผม...

ดนัย อุดมโชค