2007 ปารีส 2
สายการแข่งขัน
ผลการดรวอ์สายการแข่งขันออกมาแล้วครับ ผมไม่รู้ว่าจะดีใจ หรือเสียใจดีกับสายที่ออกมา เพราะว่าผมอยู่ในสายบน และบนมาก ๆ เสียด้วยสิครับ คือเกือบจะต้องเจอกับมือวางอันดับ 1 ของรายการ Matteo Trevisan จากอิตาลี ตั้งแต่รอบแรกเลย
แต่ดวงผมคงยังดีนะครับ เพราะรอบแรกผมเจอกับนักเทนนิสอังกฤษ Graeme Dyce ปัจจุบันเป็นมือเยาวชนอันดับที่ 57 ของโลก ส่วนของผมตอนนี้อยู่ที่ 44 ของโลก สูงกว่าเขานิดหนึ่ง และผมเองก็ค่อนข้างมั่นใจว่า เราน่าจะเล่นกันได้ในคอร์ตดิน ซึ่งนักเทนนิสอังกฤษส่วนใหญ่ ก็ไม่ค่อยถนัดเท่าไรนักเช่นกัน ซึ่งหากผมผ่านเขาไปได้ ก็คงจะต่อนข้างแน่นอนว่า รอบ 2 ผมจะเจอกับ Matteo Trevisan แน่ ๆ
ลืมบอกไปว่า นอกจากผมที่มาแข่งในรายการนี้แล้ว ยังมีเพื่อนนักเทนนิสเยาวชนอีก 2 คนมาร่วมด้วย นั่นก็คือ แนค พีรเกียรติ ศิริฤทัยวัฒนา คนนี้อายุน้อยกว่าผมปีนึง และมาด้วยสปอนเซอร์ส่วนตัวของเขาเอง ส่วนอีกคนมาในโครงการดาวรุ่งของลอนเทนนิสสมาคมเหมือนกับผม และเป็นผู้หญิงคนเดียวในระดับเยาวชนจากประเทศไทย ที่ได้ลงแข่งด้วยชื่อของเธอก็คือ นก นพวรรณ เลิศชีวกานต์
การที่เราได้มีเพื่อนมาร่วมแข่งด้วย มันทำให้ผมรู้สึกไม่เหงาเท่าไร แม้ว่าผมเองก็เดินทางมาพร้อมกับโค้ชของผม (สมบัติ เอื้อมมงคล) แต่การที่เราต้องมาอยู่ไกลบ้านตัวเอง มันก็ทำให้ผมรู้สึกบ้างนิด ๆ หน่อย ๆ
สายแข่งของ แนค เขาอยู่ในสายล่างครับ และรอบแรกจะเจอกับนักเทนนิสที่มาจากประเทศซึ่งผมไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน จริง ๆ นะครับ มันคือประเทศ Moldova ส่วนชื่อของเขาก็คือ Radu Albot ปัจจุบันมีอันดับเยาวชนโลกที่ 19 เลยทีเดียว ถือว่าสูงมาก แถมคอร์ตดิน ยังเป็นคอร์ตที่เขาถนัดอีกด้วย เพราะแม้ว่าเขาจะเป็นชาว Moldova แต่ว่าเขาไปโตที่เยอรมนี ผมก็ได้แต่ให้กำลังใจแนคให้ สู้สู้ ล่ะครับ
ส่วน นก คนนี้ไม่ค่อยห่วงเขาเท่าไรครับ เพราะเขาเก่ง ตอนนี้ นก มีอันดับเยาวชนโลกอยู่ที่ 56 และในประเภทเดี่ยว เขาก็อยู่ในสายบนเหมือนกับผม รอบแรกจะพบกับนักเทนนิสอเมริกัน Mallory Cecil มือเยาวชน 34 โลก
มาถึงที่ปารีสนี่ผมค่อนข้างเหงานิดหน่อยครับ คงเพราะว่าที่พักของผมที่นี่ มันไม่มีอินเตอร์เนตให้ผมใช้ตลอดเวลา เหมือนตอนไปอยู่โรงแรมที่อิตาลี กับเบลเยียม เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน มันทำให้ผมอดที่จะได้พูดคุยกับเพื่อน ๆ ผ่าน MSN เหมือนเช่นเคย แต่มาคิดอีกที ก็ดีเหมือนกัน เพราะผมจะได้มุ่งมั่นไปที่การแข่งขันเพียงอย่างเดียว
ก็เหมือนเดิมแหล่ะครับ มาถึงผมก็ลงซ้อมทันที ผมค่อนข้างโชคดีอีกอย่างก็ตรงที่สายแข่งของผมอยู่สายบน ทำให้ไม่ต้องลงแข่งในวันแรก แต่ไปเริ่มเอาวันที่ 2 ของการแข่งขันเลย ซึ่งก็คือวันจันทร์ที่ 4 มิ.ย. ส่วน แนค ต้องลงแข่งตั้งแต่วันแรก แถมยังเจอศึกหนัก ผมไม่แน่ใจว่า ตอนที่ผมเขียนบล็อกนี้อยู่ ผลการแข่งขันจะออกมาเป็นอย่างไรนะครับ แต่ก็นั่นแหล่ะครับ ผมพยายามที่จะไม่คิดถึงผลการแข่งขันมากนัก เพราะมันจะเป็นการกดดันตัวเอง ตอนนี้ผมหวังแค่จะทำให้ดีที่สุดก็พอแล้ว
ตอนผมเดินทางมาแข่งในคอร์ตดินรายการแรกที่อิตาลี ตอนนั้นผมรู้สึกง่วงนอนเร็วมาก ๆ คงเพราะเรื่องของเวลาที่แตกต่างจากบ้านเราเกือบ 5 ชั่วโมง ทำให้ยังไม่ทันจะมืดค่ำของที่นี่ ตาผมก็แทบจะปิดไปแล้ว แต่ 2 อาทิตย์จากนั้น ผมเริ่มปรับตัวเข้ากับเวลาได้ดีขึ้น ตอนนี้ผมยังสงสัยว่า ผมกลับไปเมืองไทยแล้ว ผมจะตื่นสายจนกลายเป็นนิสัยไปหรือเปล่า แล้วผมคงจะต้องกลายเป็นคนนอนดึกจนเคยชินแน่เลย แต่ก็นี่แหล่ะครับชีวิตนักเทนนิส
ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ผมนะครับ ผมจะพยายามทำให้ดีที่สุดเสมอ กิตติพงษ์ วชิรมโนวงษ์ |
