2007 วิมเบิลดัน 3
ผู้ชายก็ งอน เป็นครับ
สวัสดีครับ วันนี้ผม ต้น สน รติวัฒน์ ยังคงรับหน้าที่มาเขียนเรื่องราวใน วิบเบิลดัน ถึงแฟน ๆ กีฬาเดลินิวส์กันอีกรอบนะครับ
Cecil Mamit ชื่อนี้แฟนเทนิสไทยอาจจะพอคุ้นหูแฟนเทนนิสไทย เพราะเมื่อ 2 ปีก่อน เขาเป็นคนที่เอาชนะ ดนัย อุดมโชค ของเราที่ซีเกมส์ ครั้งที่ 23 ที่ฟิลิปปินส์ ในรอบชิงชนะเลิศได้ วันนี้ผมของเม้าท์ถึงนิสัยแปลก ๆ ของเขาก็แล้วกัน
ในส่วนของผม 2 คนกับ Cecil นั้นค่อนข้างที่สนิทกันเพราะว่าเคยแข่งด้วยกันก็หลายครั้ง และเพราะว่าเราเป็นเอเชียเหมือนกัน ก็เลยทำให้เราพูดคุยกันเยอะ เวลาที่ไปเจอกันในทัวร์นาเม้นท์ต่าง ๆ เรื่องที่ผมจะเม้าท์ เกิดขึ้นที่ วิมเบิลดัน ปีที่แล้วครับ
ผม 2 คนแข่งกับคู่ของ Cecil ที่จับคู่กับ Kavin Kim ในรอบคัดเลือกรอบสุดท้าย ซึ่งวันนั้น คู่ของ Cecil กับ Kim เล่นกันได้ดีมาก ไม่เปิดโอกาสให้คู่ของผมเลย ทำให้ผมแพ้ไป 3 เซตรวด ต้องรอ LL (Lucky looser) ซึ่งพอหลังจากแมตท์ Cecil ก็เข้ามาคุย มาปลอบใจ แล้วก็บอกสิ่งที่ผมควรจะปรับปรุง แล้วหลังจากวันนั้นเราก็ซ้อมกันบ่อยครับ ก็ทำให้ค่อนข้างที่จะชินบอลของเขา แล้วก็รู้ว่าควรเล่นกับเขายังไง
แล้วก็เหมือนฟ้าแกล้ง ผมได้ LL แล้วคู่ต่อสู้ในรอบแรกของพวกผม ก็คือ Kim กับ Cecil นั้นเอง ผลการแข่งคราวนี้ ก็ไม่เหมือนในรอบคัดเลือกครับ เราสามารถที่จะล้างตาคู่นี้ได้สำเร็จโดยชนะไป 5 เซ็ตด้วยคะแนน 6-4, 3-6, 6-3, 6-7, 8-6
เชื่อไหมครับพอหลังแข่งเสร็จ Cecil ไม่คุยกับผม 2 คนเลย ประมาณว่า งอน ครับ ผมก็งงว่า มาโกรธอะไรพวกผม เพราะว่ามันก็เป็นแค่เกมการแข่งขันเกมหนึ่งเท่านั้น พอผมเล่าให้เพื่อนคนอื่นฟัง เค้าก็บอกว่า Cecil เป็นอย่างนี้แหละ แต่เดี๋ยวก็หาย ก็จริงครับ พอหลังจากนั้นเราก็ไปเจอกันที่อเมริกา เราก็พูดคุยหยอกล้อกันเหมือนเดิม แล้วผม 2 คนก็ไม่ใช่คนที่คิดมากอะไรก็เลยไม่ถือสา แต่ก็อดขำไม่ได้ที่ถูกผู้ชายด้วยกัน งอน
อยากจะลอง ง้อ เหมือนกันนะครับ แต่มันดูไม่น่ารักเหมือน ง้อ หญิง อิอิ
มีอีกครั้งหนึ่งครับ คราวนี้เกิดขึ้นกับ ตัวผมเอง ที่อินเดียตอนต้นปี ในรายการ เชนไน โอเพ่น ตอนนั้น ต้น ไปอินเดียกับ พี่บอล ภราดร ศรีชาพันธุ์ แล้วก็ ปิ๊ก ดนัย อุดมโชค ครับ ส่วน ต้อง สรรค์ชัย รติวัฒน์ น้องชายผมเขาไม่สบายก็เลยไม่ได้ไปด้วยกัน นี่ถือเป็นครั้งแรกด้วยนะครับ ที่เราไม่ได้ไปแข่งด้วยกัน ดังนั้นรายการนี้ ในประเภทชายคู่ ต้น ก็เลยจับคู่กับ พี่บอล แทน แต่ตอนที่ตัดอันดับหลังจากปิดลงชื่อเนี่ยะ ต้น กับ พี่บอล ไม่ได้เข้าเล่นครับ อันดับหลุดไปแค่คู่เดียว จึงเป็นคู่แรกที่ถ้าหากมีคู่ที่อยู่ในเมนดอร์ถอนตัว ก็จะได้เล่นแทนทันที
แต่มีข้อแม้นะครับว่า เราต้องไปลงชื่อให้ทันเวลาด้วย ซึ่งปกติก็จะปิดก่อนครึ่งชั่วโมงก่อนที่จะมีแมตท์ประเภทคู่ลงเล่นในวันนั้น ๆ แล้วก็ต้องเซ็นทุกวัน จนกว่าจะหมดรอบแรกครับ ซึ่งผมกับ พี่บอล ก็ไปเซ็นทุกวัน ตั้งแต่วันจันทร์ถึงอังคาร แต่ก็ไม่ใครถอนตัวเสียที
ที่นี้พอวันพุธ จะมีเที่ยวบินกลับกรุงเทพฯ ตอนแรกผมก็ตัดสินใจจะกลับครับ เพราะว่าวันพุธเหลือแข่งชายคู่รอบแรกอยู่ 2 คู่เท่านั้นเอง ก็คิดว่าคงไม่มีโอกาสแล้วเพราะถ้ารอเซ็นชื่อไป ก็จะไปไม่ทันเครื่องบินด้วย แล้วเที่ยวบินถัดไปก็คือวันศุกร์
คิดหนักครับคิดหนัก...
แล้วเรื่องที่เกิดเนี่ยะ เพราะวันพุธตอนเช้า ผมได้คุยกับเพื่อนชาวอิสราเอลชื่อว่า ฮาเรล เลวี ซึ่งเขาเป็นคนที่รอจะเข้าเล่นคู่ที่ 2 ต่อจากผมกับ พี่บอล ผมก็บอกเขาประมาณว่า วันนี้คงไม่เซ็นแล้วละ เพราะคงไม่มีโอกาส แล้วก็อยากกลับบ้านแล้ว เขาก็แบบเหรอทำไม แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อแล้วเราก็ไม่ได้คุยกันอีก
พอดีตอนบ่าย Santoro เกิดไม่สบายครับ แต่เขาชนะเดี่ยวรอบแรก ผมก็คิดว่าเขาไม่น่าจะเล่นคู่นะ เขาน่าจะอยากเก็บแรงไว้เล่นเดี่ยวในวันพฤหัสมากกว่า เพราะวันนั้นเขาต้องเล่นคู่รอบแรกด้วย ก็เลยคิดว่าน่าจะลองเซ็นชื่อดู ปรากฏว่าเขาก็ถอนชายคู่จริง ๆ ผมกับ พี่บอล ก็เลยได้เข้าเล่นแทนเขา ที่นี้ เลวี ก็มารอเหมือนกัน แล้วเขาก็พูดประมาณว่า ไหนบอกจะกลับบ้านไง แล้วมาเซ็นชื่อทำไม คือมาค่อนแคะครับ
โค้ชของ เลวี ก็มาพูดกับผมอีกว่า บอกจะไม่เซ็นแล้วก็ไม่น่าที่จะมาเซ็นนะ แล้วทั้งคู่ก็ไม่คุยกับผมเลย เจอก็ไม่ทัก ไม่คุยกันวันหนึ่งเต็ม ๆ เลย แต่ผมก็ไม่คิดว่าผมผิดนะ เพราะว่าผมมาเพื่อที่จะแข่ง แล้วถ้าผมมีโอกาสที่จะได้แข่งผมก็ต้องคว้าเอาไว้สิครับ แต่พอวันรุ่งขึ้น เลวี ก็มานั่งคุยกับผมกับ พี่บอล ตอนมื้อเย็นโดยที่เข้ามาคุยแบบปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยครับ ผมก็ไม่ว่าอะไร อย่างที่บอกพวกผมไม่ใช่คนคิดมากอยู่แล้ว แล้วอีกอย่างยังไงผมก็ไม่ผิดอยู่แล้วที่เขาไม่ได้แข่ง
นี่ล่ะครับ การ งอน แบบผู้ชาย...ผู้ชาย เขาล่ะ
สนฉัตร รติวัฒน์ |
